Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

"Υδωρ της Κολωνίας"

Πολλά από τα προϊόντα που χρησιμοποιούμε σήμερα παρασκευάζονταν κατά τον Μεσαίωνα για να ικανοποιήσουν συγκεκριμένες ανάγκες εκείνης της εποχής. Ένα από αυτά ήταν και η κολόνια, η χρήση της οποίας προοριζόταν για εντελώς διαφορετικό σκοπό από εκείνον που γνωρίζουμε σήμερα.... 



Από τον 13ο αιώνα, οι φαρμακοποιοί είχαν ενισχύσει την τέχνη της απόσταξης αναμιγνύοντας νερό και αιθέρια έλαια. Μετά τη διαδικασία της βράσης περνούσαν στη διαδικασία της ψύξης.

 Οι εφευρέτες τότε, συνδύασαν αυτά τα αιθέρια έλαια με αλκοόλ ώστε να δημιουργήσουν το σταθερό και απορροφητικό άρωμα που γνωρίζουμε σήμερα.

 Το πρώτο άρωμα βασισμένο σε αλκοόλ παρασκευάστηκε κατά τα τέλη του 14ου αιώνα και είχε συστατικά από δενδρολίβανο. 

Το άρωμα ρόζμαρι, ήταν γνωστό και ως «νερό της Ουγγαρίας» επειδή σχεδιάστηκε αποκλειστικά για τη Βασίλισσα Ελισάβετ της Ουγγαρίας.... 


Εκείνη την περίοδο, τα περισσότερα δημόσια λουτρά της Ευρώπης είχαν κλείσει εξαιτίας της βουβωνικής πανώλης, που θανάτωσε πάνω από το ένα τρίτο του πληθυσμού. 

Χωρίς ακόμα να έχει γίνει γνωστή η επιστημονική γνώση των μικροβίων, οι άνθρωποι πίστευαν ότι ασθένειες όπως η πανούκλα ή η ελονοσία, μεταδίδονταν μέσω του αέρα. 


Μάλιστα, η ετυμολογία της λέξης «ελονοσία» προέρχεται από το λατινικό όρο «malaria», δηλαδή κακός αέρας και γι’ αυτό εκτιμούσαν πως σε αυτήν οφείλονταν οι επιδημίες. 

Έτσι, η άσχημη μυρωδιά της ασθένειας αντιμετωπιζόταν με μια δόση γλυκιάς κολόνιας η οποία θεωρήθηκε ως πραγματική πανάκεια.

 Επίσης, η πανώλη λέγεται ότι μεταδιδόταν μέσω του μολυσμένου αέρα σε συνδυασμό με τους καπνούς κτιρίων και σε ιδιωτικούς χώρους, καίγοντας θυμιατά ή εισπνέοντας μυρωδιές όπως του τριαντάφυλλου και του μοσχαριού! 

Με το πέρασμα των χρόνων, οι μυρωδιές των ζώων ξεθύμαιναν, ενώ όλο και περισσότερα φυτικά αρώματα έβρισκαν ιδιαίτερη απήχηση στον κόσμο, η Γαλλία έφτασε να γίνει κυρίαρχη χώρα στην παγκόσμια βιομηχανία αρωμάτων.

 Μία από τις δημοφιλέστερες κολόνιες ήταν το «eau du Cologne» ή αλλιώς «ύδωρ της Κολωνίας», μια συνταγή που παρήχθη αρχικά για την προστασία από την πανώλη και περιείχε δενδρολίβανο, εσπεριδοειδή έλαια και βάση από ποτό σταφυλιού.... 

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/i-kolonia-archika-chrisimopoiithike-ston-mesaiona-gia-tin-prostasia-apo-tin-panoli-giati-to-proto-aroma-onomastike-rozmari-kai-to-dimofilestero-ydor-tis-kolonias/

Εκείνοι λοιπόν...

Κι είναι και κάτι άνθρωποι που υπάρχουν ανάμεσά μας, που με τρόπο μαεστρικά βελούδινο, καταφέρνουν πάντα να ξεχωρίζουν.
Εκείνοι που πασχίζουν κάθε μέρα να μεγαλώσουν, λίγο περισσότερο, το «Α» της Ανθρωπιάς τους. 

Εκείνοι, που αθόρυβα κινούνται μες το πλήθος και που δεν κόπτονται περισσότερο να διατυμπανίσουν το καλό που θα κάνουν, από το ότι, όντως, θα το κάνουν.

Εκείνοι, που αντιλήφθηκαν καιρό τώρα, πως είναι χίλιες φορές πολυτιμότερο, να ακούς παρά να μιλάς. 

Εκείνοι, οι άνθρωποι που δεν περιμένουν τα Χριστούγεννα και τα Δεκαπενταύγουστα για να γιορτάσουν. Που δε χρειάζονται χαρταετούς για να πετάξουν. Που δεν καρτερούν κάθε χρόνο το Πάσχα για να νιώσουν την κατάνυξη.

Εκείνοι, που δεν καρτερούν κανένα "πάει ο παλιός ο χρόνος", για να φέρουν την αλλαγή στη ζωή τους. Που κατάφεραν να πηγαίνουν ένα βήμα πάρα πέρα, ανεξαρτήτως "3,2,1". 

Εκείνοι, που έχουν έγνοια αν έχει να φάει ο διπλανός, όχι μόνο στο πρωτοχρονιάτικο και στο πασχαλινό τραπέζι, αλλά στο καθημερινό.

Εκείνοι, που αποτάσσουνε κάθε ίχνος μιζέριας από το DNA τους, αποκτώντας διαχρονικά μία λάμψη, άλλων καρατίων. 


Εκείνοι, που αποδέχονται πως είναι άνθρωποι και όχι θεοί, και πως εκείνο που ίσως τους φέρνει πιο κοντά στους δεύτερους, είναι αυτή ακριβώς η πηγαία ανθρωπιά τους.

Εκείνοι, που όταν είναι καλοί, είναι καλοί, κι όταν είναι «κακοί» είναι καλύτεροι! 

Εκείνοι, που ακόμη και στην πιο μεγάλη στιγμή απελπισίας τους, ελπίζουν.


Εκείνοι, που τη μύτη και το βλέμμα τους, τα κρατάνε χαμηλά, γιατί υποπτεύθηκαν πως ψηλά πάει κανείς, με άλλους τρόπους. 

Εκείνοι, που ίσως και να μην τους μάθεις ποτέ, που η παρουσία τους πιθανόν να παραμείνει άγνωστη στην πλειονότητα της υπόλοιπης ανθρωπότητας, μέχρι που να πεθάνουν, όχι γιατί δεν άξιζε να τους μάθεις, αλλά γιατί οι ίδιοι επέλεξαν να μην τους μάθεις.

Εκείνοι, που πήγαν ένα βήμα πιο μπροστά την ανθρωπότητα, κυρίως, γιατί κατάφεραν να πάρουν ένα βήμα παραπέρα την Ανθρωπιά.
Εκείνοι, που θα σ' αφήσουν να μπεις μπροστά τους στη σειρά, στο δρόμο, στην ουρά στο θέατρο, στο αεροπλάνο, στο τρένο, στα επείγοντα, στα μη επείγοντα. Ίσως γιατί κατάλαβαν, πως προβάδισμα, είναι κάτι άλλο.  
Εκείνοι, που κατακλύζονται καθημερινά. Από χαμόγελα, από δάκρυα. Πόνου ή χαράς. Από αγκαλιές. Από συναισθήματα.  
Εκείνοι, που όσο και να βάλλονται από παντού, δε σπεύδουν να τα βάλουν με καμία μοίρα.  
Εκείνοι, που μετράνε το ύψος τους, όχι σε εκατοστά, αλλά σε όνειρα.  
Εκείνοι, που συχνά οι άλλοι κοροϊδεύουν «καλούς μέχρι αηδίας», γιατί ποτέ δεν κατάφεραν να διαχωρίσουν τί εστί πραγματική καλοσύνη και τί πραγματική ηλιθιότητα.  
Εκείνοι, που αποφάσισαν να κάνουν τη διαφορά, με τρόπο διάφανο, αέρινο, αλλά συγχρόνως, με τρόπο ουσιαστικό και καθοριστικό, κι ας τους γνώρισαν μόνο ελάχιστοι./  
Εκείνοι μ' αρέσουν.
Κείμενο: Άννα Ιωαννίδου

Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018

Μια τέχνη που αγάπησα πολύ!!!

Όταν πρώτο έπιασα πηλό στα χέρια μου ήταν πρίν από δύο χρόνια , δεν μπορώ να σας περιγράψω την "αμηχανία μου " ναι ναι αμηχανία γιατί με αυτό το ακατέργαστο υλικό έπρεπε να δώσω μορφή στην φαντασία μου και ήταν μαγική η στιγμή που αφήνοντας το συναίσθημα αυτό ξεκίνησα να το πλάθω και να το σμιλεύω . 


Με την καθοδήγηση του δασκάλου μου !! και μερικούς κανόνες έφτιαξα το πρώτο μου έργο που ήταν τι άλλο? ένα ξωτικό !!!! χεχεχε...!!! το λάτρεψα !!! και στη συνέχεια ήρθαν τα επόμενα.
Τα μαθήματά μου σταμάτησαν κάπως απότομα γιατί δυστυχώς 
χάσαμε τον δάσκαλό μας από ανακοπή μόλις 43 χρονών . 



Θλιβερό ...πολύ θλιβερό γιατί ήταν από τα άτομα που δεν έχω συναντήσει στην ζωή μου και να πω πως γνώρισα ένα πραγματικό καλλιτέχνη όχι για τα έργα του μόνο αλλά γενικά για την κουλτούρα του και την προσωπικότητά του .

 Γεμάτος άνθρωπος , γεμάτος τόσο που χάριζε κάθε κομμάτι του μυαλού του από γνώσεις και απόψεις .Τότε όμως ήταν που και κανείς δεν τόλμησε να κάνει μάθημα με κανέναν αντικαταστάτη του και εγώ προσωπικά δεν έκανα ξανά γλυπτική .

 Ασχολήθηκα όμως με άλλα πράγματα που εν καιρώ θα σας παρουσιάσω. 
Άσχημο αλλά δεν μας έβγαινε , μπαίναμε στο εργαστήριο και κλαίγαμε ό ένας από εδώ και ο άλλος από εκεί. 

Αυτά ήθελα να γράψω έτσι λίγα λόγια για τον Βασίλη και να μεταφέρω και τα λίγα μου γλυπτά στο δεντρόσπιτο μου . 
Θα τα βάλω σε μια γωνιά να τα βλέπω και αυτά και να θυμάμαι όμορφες γεμάτες δημιουργικές μέρες !!!

Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

Ήταν παράξενο πλάσμα...

Και στα χρόνια που θα έρθουν θα την θυμάμαι πάντα γαντζωμένη στον κορμό ενός δέντρου 

Στο δέντρο που εκείνη διάλεξε να ζήσει ,να ακούει την καρδιά του για να χτυπά και η δική της , στο δέντρο που την τάιζε ρετσίνι για να μεθά και να λικνίζετε σε κάθε καταιγίδα που αλύπητα μαστίγωνε τα κλαδιά του και άντεξε....

Άντεχε και έμενε....σκόρπαγε και ατσάλωνε όλο και περισσότερο το κορμί της επάνω του...

Και ύστερα τι? τίποτα, μερικά πράγματα δεν εξηγούνται απλά ζούν σαν αιωνόβια βλαστάρια μιας γης γεμάτης από σάπια κουφάρια .

Σαν ελπίδα βρε παιδί μου πως τελικά δεν χάθηκαν όλα.... πως υπάρχουν και εκείνα τα πλάσματα που ξέρουν πραγματικά να δίνουν χωρίς να ξέρει κανείς πως υπάρχουν....

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2018

Η σύγκρουση...

Μέσα στο γαλάζιο σου βρήκα τη γαλήνη... και ύστερα περιπλανήθηκα στα αταξίδευτα μονοπάτια σου.
Γύρισα τα πανιά κόντρα στην καταιγίδα και άφησα την πυξίδα μου να τρελαίνεται.


Αντιφάσεις που λατρεύω όταν με στριφογυρίζουν οι ριπές του ανέμου και καταλήγω να πίνω νερό από το ποτάμι σου .



Η αλήθεια και το ψέμα μου σε σύγκρουση και τότε κατάλαβα πως τελικά μία είναι η αλήθεια η δική μου :

" Αν δεν έχει πάθος η ζωή μου... δεν με πείθει να την ζήσω...."

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2018

Καλή Ανάσταση !!!!


«Τετέλεσθαι» - Το φριχτό μαρτύριο της Σταύρωσης Οι τελευταίες ώρες του Χριστού στη Γη είναι τεκμηριωμένες με τον πλέον συγκλονιστικό τρόπο μέσα από τις ευαγγελικές καταγραφές, σε βαθμό που μπορεί να γίνει μια πλήρης ανασύσταση των γεγονότων, τα οποία έχουν πλέον και το επιστημονικό υπόβαθρο, καθώς ιατροδικαστές και ειδικοί στη σταύρωση έχουν συμπληρώσει τα όποια κενά με απόλυτα τεκμηριωμένες ιατρικές γνωματεύσεις. Η εικόνα που αποκαλύπτεται προκαλεί σοκ...

 Δείτε τον από κάτω σύνδεσμο .... 

https://www.neakriti.gr/files/2018-04-04/Stavrosi1.pdf


Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2018

Μπαίνουν και αυτά στην βιτρίνα

Μια σειρά ακόμη από παλαιότερες δημιουργίες μου πάντα με το βελονάκι!!!


Εδώ κάποια παιδικά ρουχαλάκια που έφτιαξα και ήταν τόσο μικρούλια λες και ήταν για κουκλίτσες !!!

Τώρα κάτι Πασχαλινό που είχα φτιάξει και ήταν σκουφάκια για κόκκινα αβγουλάκια!!! είχαν γίνει πολύ χαριτωμένα !!!

Και πάλι κάποιες καλυκατουρίτσες και δαχτυλιδάκια πάντα με το αγαπημένο μου βελονάκι!!!

Δυο τσαντούλες , μία κανονική και ένα πουγκί παρέα με ένα κοκκινοσκούφοτο κουκλάκι!!!
 Μετακόμιση νούμερο 3 και έχουμε  και συνέχεια κάποια άλλη στιγμή .